تبلیغات
آموزشی

آموزشی
نویسندگان

عدّه‌ای از اهل بصیرت می‌گویند كه چون حضرت ایوب ـ علیه‌السلام ـ متوجّه شد كه اكنون رضایت پروردگار در این است كه از بیماریش به او شكایت كند، ندا برآورد: «رب إنّی مسّنی الضر و أنت أرحم الراحمین»[انبیا: 83]. این دعا‌ از روی بی‌صبری نبود؛ زیرا اگر از روی بی‌صبری دعا می‌كرد، خداوند متعال از او این‌گونه‌ تعریف نمی‌كرد:«إنّا وجدناه صابراً نعم العبد»[ص: 44]؛ ما او را بردبار یافتیم. [ایوب] نیك بنده‌ای بود. درنیابد حال پخته هیچ خام/ پس سخن كوتاه باید والسلام.

 

هدف چنین انسان‌‌های كاملی، همیشه رضایت پروردگار بوده است و حظّ ظاهری و باطنی هرگز برایشان مطرح نبوده است. در هر كاری رضای پروردگار را می‌دیدند، به انجام آن مبادرت می‌ورزیدند. گفت معشوقی به عاشق ای‌ فتا/ تو به غربت دیده‌ای بس شهرها/ پس كدامین شهر زانها خوشتر است/ گفت آن شهری كه در وی دلبر است/ هر كجا یوسف‌رخی باشد چو ماه/ جنّت است او گر چه باشد قعر چاه/ با تو دوزخ جنّت است ای جان‌فزا/ بی‌تو جنّت دوزخ است ای دلربا.

 

حافظ محمّدضامن شهید می‌گفت: ما به این خاطر ذكر می‌كنیم كه الله تعالی فرموده است: «فاذكرونی أذكركم». یعنی به احوال و كیفیات باطنی هیچ توجّهی نبود. در نگاه محقّقان ذكر نام الله و انجام احكام شرعی برای حصول كیفیات باطنی نیست؛ ولی متأسفانه امروز وضعیت طوری است كه وظایف و اذكار را به‌خاطر كسب دنیا می‌‌خوانند. «والسلام علیكم و رحمة الله و بركاته».




[ چهارشنبه 14 فروردین 1392 ] [ 07:21 ب.ظ ] [ اسماعیل سارلی ]
.: Weblog Themes By Weblog Skin :.
درباره وبلاگ


آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب